…parmaklarının arasında çoktan yanmış,

filtreye dayanmış

tütünlerin zehiri kalmıştım...

nikotin kokusu düşlerimdi tenini saran,

köpük köpük akmıştım… 

son bir nefes daha çek, az daha tut içinde… 

kalanım da küle döndüğünde,

savur ters esen rüzgâra,

saçlarının arasına karışayım

ya da

son kez dudaklarına değerek uçup giden

mavi/gri duman olayım.

© M.M.U. /  062006

bugünlerde yollardayım yine

yolları severim

severim sevmesine de,

önümü de görmek isterim

doğal olarak

ve fakat

öyle bir sis çöktü ki öteme,

ne önümü görebiliyorum,

ne bir yan yol.

kör göz gidiyorum

bariyerlere çarparak

his yordamıyla

bilirsin, doğal olarak.

sislerin ardından bir ses..

yankısı giderek şiddetleniyor;

"yaklaşma, defol"

aslı yüzüme vurmazdan önce

kayboluyorum alelacele

olabildiğince

doğal olarak.

Düşüncelerinizi paylaşmak isterseniz 
LÜTFEN BURAYA TIKLAYIN.

'neden' bakmadım kendime hiç

düşünemedim az önce seçebildiğim kendimi

neden bunca zaman göremedim ki

hiç?

rafa kaldırmış, kullanmamış hiç

yaşanmamış sanki

hiç kandıramamış zaman, hiç

değişmemiş, rastladım

yirmidört yıl geçmiş dört ay ondört gün;

bir ömür ya da donmuş bir an

tanımadı, oysa değişmemiştim ki

hiç!

MMU / 16.07.2005

Uyandın mı bayım?

Yapacaklarını anlatayım:

Başını, düştüğü masadan yavaşça kaldır.

Parmaklarını sok saçlarının arasına, şöyle bir karıştır.

Yine kimbilir ne düşlere dalmışsın?

Elinin tersi ile sil dudaklarını,

açmaya çalış gözlerini...

dikkat! ..

bir kadehi daha avucunda kırmışsın.

Doğrult bakalım yorgun bedenini

sırtını da ağrıtmışsın.

Terliklerinden birini bırak,

kalsın burada,

biraz yalpalasan da gitmelisin mutfağa

hiç değilse,

cezve

bıraktığın yerde durmakta.

Bir fincan su, yarım kesme şeker, iki kaşık umut...

Koy ateşin üstüne, karıştır.

Sakın ola, koklama... yanıltır.

İlk taşımı fincana dök, sabret, biraz daha ateşte tut

...özlemlerin kaynamaktadır.

Şimdi boşalt hepsini fincana...

Değdirme dudaklarına, yanarsın;

sıcak

ve

yumuşak 

dudaklar

hatırlarsın..

Bu kadar yeter sana, suyun altına dök, yıka, parmaklarınla iyice ovala...

Fal bakacak telve kalmasın.

Eprimiş maskeni çıkart dolabından.

Silkele ve çekiştir elinde kalmadan,

sabaha hazır olmalısın.

Her gece aynı saatlerde

bana sormaktan usanmıyorsun;

"sen, kimsin?"

"beni nereden tanıyorsun?"

Yıkıl karşımdan, yalancı.

Sana bir kaç saat izin

devir şimdi gövdeni,

bu kaçıncı?

Adım "y a l n ı z l ı k", 

ben senim, sen bensin

kıramadıkça zincirlerini

boşalmadıkça zembereğin;

ben seninim,

sen, benim...

..istemesek de dost kalacağız ölene değin.

M.U.110706